2 Eylül 2013 Pazartesi

Uzun zamandır yazmayınca bi başlık bile bulamadım.. Zaten önceden de pek yazamazdım yeni bişey değil ama neyse konumuz bu değil.. :)
Neydi konumuz? Heh evet.. 
Bunca zamandır neredeydim? ne yaptım? ne ettim?
Özetlemek gerekirse;
Devlete ait bir kurumda çalışabilmek için başvuru yapmıştım. Sonra mülakatlara gelmiştim.. sonuçlar olumlu olunca tasımı tarağımı toplayıp buralara geldim. Ardımda ailemi, sevgilimi (ki artık kocam olur kendisi öhhöm) arkadaş çevremi, evimi, odamı, alışkanlıklarımı bırakıp buralara yerleştim.. Zor bir karardı.. Ani de oldu enine boyuna düşünmeden atılmış bir adımdı. Şu an memnuniyetsizliklerimi bi kenara bırakıp mutlu olmak zorundayım. çünkü  kendi seçimimdi. Benim kararımdı. Ve tükürdüğümü yalayamam.. Dayanacağım 1 yıl sonra belki yeniden eski hayatıma dönerim. Ha böyle anlatıyorum ama işim daha iyi, çalışma koşullarım süper, iş arkadaşlarımda sağolsunlar iyiler.. Bende zaten kendi halimde takılıyorum. Zorlandığım yalnızlık. Yeni şehir yeni hayat yeni iş yeni ev.. Ev demişken çok yakın bir tarihte düğünüm var.. Madem düğünüm vardı ne işim var buralarda dimi? Ama hata mı inat mı neyse o artık bilmiyorum buradayım. Sorgulamaktan yoruldum. Akışına bırakmaya çabalıyorum. Nikahımızda oldu yakınlarda.. Haliyle burada ev tuttum içini döşedim yalnız yalnız takılıyorum. Kapımı çalan yok.. Böyle bir sessizlik, bir kimsesizlik hissi hakim evde.. Baştan  iyi gelir sandım.. Geldi de ama ne zamanki kendi evime geçtim koymaya başladı bazı şeyler.. 
Mesela evde ses yok soluk yok.. Yalnızsın elektrikçi mi lazım sen çağıracaksın.. Musluk mu bozuldu sen bulacaksın tamirci vs. Mobilyacısı, televizyoncusu, beyaz eşya servisi kim ne kadar ilgilenilmesi gereken iş varsa sen sorumlusun. Sen koşacaksın peşinden yoksa ucunda sen mağdur olursun. Evet ailem var evet nişanlım (şimdiki eşim o zamanki nişanlım :) )  var ama uzaktalar.. Herkesin işi gücü var.. Bir yere kadar benimle ilgilenebilirlerdi sonrası yine bana kalacaktı.. Nişanlım demişken ona buralarda uygun iş bulamıyoruz.. Oradaki şartlarını burada yakalayamıyor o yüzden gelmek istemiyor. Bir şey diyemiyorum adama haklı bende şartlarımı iyileştirmek için buralara gelmedim mi?  Şimdi adama attan in eşeğe bin diyemem ya.. Bir kere ben eşekten ata 4 nala koştum yani.. Bunları düşünmedim.. Aslında evet düşündüm ama bensiz idare edemez, özler, arkamdan gelir sandım.. Feci çuvalladım. Elimde patladı.. Yalnızlık yüzüme şu sıralar tokat gibi çarpıyor.. Bu arada ben kendi doğduğum topraklardayım.. Akrabalar falan gırla.. Ama evime geçtiğimden beri insanlar telefon açmaya korkar oldular.. Bir şey isterim falan diye korkuyorlar zaar.. Yoksa buraya gelmeden aaa biz de kalsın ne işi var misafirhanelerde olur mu öyle şey diyenlerin hepsi toz.. Ses yok kimseden.. 
Sevgili okuyucu olurda böyle başka bir şehre gidersen orda uzun süreli kalıcaksan aklında bulunsun; 
-Teyzemdir anne yarımdır evinde kalırım rahat ederim
- Amcamdır babam gibidir beni zorda bırakmaz
-Akrabamdır el ele yardım eder akrabası mı ortada bırakır
-Kuzendir, arkadaştır yardım eder
DEME!!!
Ortada kalırsınn..  Çok yakın birinde kaldım 2 ay kadar.. İnsan eti insana ağırmış.. Yediğin yemek bile zehir olur zamanla içine oturur anlarsın.. Kimse sana açık açık belli etmez ama rahatsızlıklarını hissedersin.. Hatta konu komşuya bile dert olur 'ayy hala ordamı ayol ev tuttmadımı?' diye sorarlar duyarsın duyduğunu belli etmemek için kendini yersin. O yükün altında ezilirsin kendi sıkıntın sana yetmezmiş gibi.. O yüzden diyeceğim o ki en fazla 3 gün kal.. Süre uzadığı zaman kendini fazlalık gibi hissetmek kaçınılmaz oluyor.. Benim süremde ev bulamadığım için uzadı. Yoksa niyetim yoktu zaten o kadar kalmaya.. Şehir küçük hayat pahalı kiralar hepsinden pahalı.. Ev içine siner kirası astronomik olur, kira bütçene uyar eve it bağlasan durmaz.. zor işler.. Neyse ki o günleri atlattım.. Şimdi sıradaki hedefim yalnızlığa alışmak, kendime bir düzen oluşturmak..

Ordan oraya atladım ama napim içimden böyle yazmak geldi.. Bende durumlar bu.. sizlerde ne var ne yok.. Özlendiniz..
♥♥♥

28 Ağustos 2013 Çarşamba

Evet evet arayı epey uzattım..




Nefes almaya tam gaz devam. Yaşıyorum.. 
Sadece hayatımı yoluna koymaya çalışıyorum. Yeni şehir,yeni hayat ,yeni ev vs. vs. herşey bu denli yeniyken vakit ayırıp bloguma giremedim. Eve internet bağlatır bağlatmaz tekrar burdayım. Hepinizi kocaman öperimm..  Kendize iyi bakın! 
♥♥♥

27 Nisan 2013 Cumartesi

Çekilişşş vaaaarrrrrrr!!

Sevgili Kontesce blogunun yıldönümü şerefine bizim için şahanesii bir çekiliş hazırlamış. Malumunuz kendisi oje konusunda uzman biri bizler içinde çok tatlı renklerden oluşan bir set hazırlamış..Ayrıca ojeler kokuluda.. ♥♥♥
 Hepimize bol şaannnsss! ama en çok bana =p 

24 Nisan 2013 Çarşamba

Buralardayımm.. Yaşıyorum..

Ara ara gelip okuyorum, bakıyorum ve çıkıyorum.. Keyifsiz gibiyim aslında değilimde.. İş konusu çözümlendi. Başka bir şehirde yeni bir hayat beni bekliyor. Tuhafım.. Uzaklaşmayı çok istiyodum ama şimdi kendimi bi değişik hissediyorum. Herşeyi ardımda bırakmak biraz zor olucak sanırım. Sandığım kadar bunalmamış olmalıyım. Yoksa arkama bakmadan kaçardım. Henüz işe başlama tarihim belli değil. Ankaradan gelicek olan tebligatı bekliyorum. İştende ayrılıyorum son haftam. Biraz evde dinlenirim. İyi olur toparlanırım. Annemle didişmeden durabilirsek vakit geçirmiş oluruz.. Öyle işte.. 
Çalışmalıyım.. Çalışmalıyım ama olmuyo. Odaklanamıyorum. Dedim ya ne keyifsizim ne keyifliyim bi acayipim.. Elimdeki projeyi bitirmem lazım. İşlerimi yarım bırakmayı sevmiyorum ama üstümdeki ağırlıkta bi türlü kalkmak bilmiyor. 
Ben biraz daha zorlayayım kendimi.. Sadece nefes aldığımı söylemek istedim. =) 
Kendinize iyi bakııın.... 
♥♥♥

18 Mart 2013 Pazartesi

Karmakarışık..

 (görsel alıntıdır.)

Pazartesiden mi, yaklaşan regl dönemimden mi, içinde bulunduğum belirsizlikten mi yoksa bahar depresyonundan mı bilmem öyle mutsuzumki bugün.. İçimdeki sıkıntının tarifi yok.. Hayatımda hiçbişiyi netleştiremiyorum. İş konusu yüzünden.. Olacak mı? Olmayacak mı?.. Olursa nasıl olur? Ben orda sevgilim burda.. bi de nişanlandık.. Düğün tarihimiz nolucak.. Evlenicek miyiz? Evlendik diyelim ya evimiz nasıl olucak? Göçebe gibi mi yaşıcaz? Yaşarsak nereye ne zamana kadar? Neden 1 yıl önce çıkmadıki bu fırsat karşıma.. Ya da neden ikimizin karşısına da aynı anda güzel yollar çıktı..? Ben belirsizliği sevmem.. Sevmediğim için mi hayatım bi kaos içinde sürüp gidiyo? Niye herkes yüz çevirdi bana? Sadece bu fırsatı bir daha yakalayamam anlamak bu kadar mı zordu? Herkesin övündüğü sağduyusu, güvendiği anlayışı nerde? Ben mi çok daldım kendi dertlerime? Neden kimse yok etrafımda? Öyle yalnızımkii.. Kimseyle konuşamıyorum.. Aa doğru ya zaten kimsede yoktu.. Belkide ben uzaklaştırdım. Bilmiyorum.. Kimseyi suçlamıyorum.. Belki de herşeyi ben yapıyorumdur. Bilmiyorum. Kafam allak bullak.. Karmakarışığım.. Sadece artık ne olucaksa olsun önümü göreyim istiyorum..

16 Mart 2013 Cumartesi

Çekilişş haberlerii..

Bu ara çok fazla çekiliş var.. Katılmamak olmazdıı.. Sizlerde buyrun.. =)



sherfinka



veee son olarakkkkk 'MELODRAM'

hepiciimize bol şanslar olsuuunn.. ♥

12 Mart 2013 Salı

Buralarda yokken ben...

  • Hergün yataktan bugün noluuurr cuma olsun diye kalktım.. Cuma değilse üzüldüm, oflaya puflaya işe geldim. Cumartesi akşamları bigüncük tatilim var napsaaam diye kendimi yedim.. Pazar gününden yarın yine iş var diye strese girdim. 
  • İşyerimden ve patronlarımdan tiksindim.. 
  • Nişanlandım.. Bu vesile ile insanların ne kadar bencil olabileceklerine bir kez daha şahit oldum.. 
  • İş görüşmesine başka bi ile gittim.. Eğer olursa hayatımda köklü bir değişim olucak.. ( köklü değişimde neyse! )
  • İşyerimden ve patronlarımdan nefret ettim.
  • Ara sıra blogu açıp yazılarınızı okumaya çalıştım. Bazen yorum yazdım bazen yazamadım. 
  • 8 mart şerefine yapılan indirimlerin hepsinden yararlandım. Ay sonunu hala kara kara düşünüyorum. 
  • İşyerimden ve patronlarımdan tiksindim..  
  • Nişanlanmanın verdiği rahatlıkla müstakbel eşimle bol bol akşam gezmelerine gittim..
  • Hayatımdaki stres oranı büyük ölçüde arttığından kendimi sık sık buzdolabının önünde yakaldım. 
  • İşyerimden ve patronlarımdan nefret ettim.
  • Bol bol çocukluk fotoğraflarıma baktım. Eskiyi özledim.
  • Bahar depresyonuna erkenden girdim.
  • İş yer...... Neyse!
  • Nutella kavanozlarından uzak durmak adına büyük savaşlar verip hiçbirinde başarılı olamadım. 
  • Görüşemediğim bikaç arkadaşımla görüştüm. 
  • Müzik dinledim. 
  • Ahududumun gönderdiği kitaplardan Siminya- kız kısmı ve  Ataol Behramoğlu - Beyaz ipek gibi yağdı kar , bir de Pucca nın son kitabı Allah beni böyle yaratmışı okudum.
Daha bir sürü ıvır zıvır şey yaptım şey yaptım işte.. 
   Benden bugünlük bu kadar..