Dün minibüse binerken sırtıma biri dokundu döndüm baktım bizim ehliyet kursundan bi kız.. Kızla da sınav günü tanıştık öncesinde görmüşlüğüm bile yok.. Neyse oturdum o da yanıma oturdu.. Biraz değişik kendine has biri. Bi de iyi tanımayınca birbirini insan kasılıyo, ne diyeceğini bilemiyo.. Biraz havadan sudan muhabbet ettik, biraz kurstan direksiyon sınavından konuştuk.. Aynı yerde okumuşuz ordan konu açtım.. Ama daha yolun başındayız ve konuşacak konu kalmadı bende.. Bi yandanda kız bişi sormuyo söylemiyo ben sormazsam konuşmazsam konuşmuyo.. Bende geriliyorum öyle sessiz sessiz oturunca acaba ayıp mı olcak diye.. Kendimi zorlaya zorlaya yolun yarısına kadar bişiler sordum konuştum.. Bi yandan da düşünüyorum kız acaba manyakmı ne bi susmadı diye düşünüyomu acaba diye.. Sonra baktım hala sessiz herhalde öle düşünüyo rahatsız olmuştur belki dedim kafamı cama yasladım.. Öyle dışarıya bakarken pazartesi gününün yoğunluğundan, haftasonu yeterince dinlenememden uyumuşum..=))
İneceğim yere bi durak kala uyandım ama hala kafam düşüyo gözlerim kapanıyoo.. Kızda benden sonra inicek minibüsten hala yanımda.. Ben dedim ayaklanıyım inicem birazdan uyukluyorumm.. Kız da ben sorucaktım şimdi nerde iniceksin uyandırıyım ben diye demezmii.. Ayy dedim çok ayıp oldu sanırımm. Ama napiim ben baya konuşmaya çalıştımm.. Kendi ketum ketum oturdu öyle yanii.. Ağzından kerpetenle alıyodum laflarıı.. İnşallah ayıp olmamıştırr.
